Home > Uncategorized > 2 / 2550 เทอมใหม่ไฉไลกว่าเดิม

2 / 2550 เทอมใหม่ไฉไลกว่าเดิม

    แป๊ปเดียว แทบจะยังไม่ทันได้ทำอะไรเท่าไหร่ก็ดันเปิดเทอมอีกและ วันหยุดที่แสนน้อยนิดก็หมดลงไปทันตา แต่ก็เอาน่าถึงจะน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีปิดเลยเนอะ
 
    หมู่นี้รู้สึกเหนื่อยๆอยู่เหมือนกัน ไม่รู้ว่ามันเครียดๆกับการเรียนมากจนเกินไปรึป่าว ทั้งๆที่เมื่อก่อนผมไม่เคยเป็นแบบนี้นะ ส่วนใหญ่จะเรียนๆเล่นๆไปวันๆซะมากกว่า (เน้นเล่นเป็นส่วนใหญ) ยิ่งสมัยอยู่ม.ปลายนี่แถบจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวกันเลยล่ะ กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ช่วงจะสอบเข้ามหาลัยนู้นแล้ว ผมเคยคิดว่าตัวเองจะไม่เรียนต่อในมหาลัยด้วยซ้ำ กะว่าจบม.6แล้วก็ทำงานเลยดีกว่า ก็เลยเรียนๆไปงั้นๆแหละให้มันจบๆไป แต่พอใช้ปัญญาอันน้อยนิดค่อยๆพินิจพิเคราะไปก็ถึงจะนึกได้ว่ายังไงการเรียนก็ยังคงสำคัญอยู่ดีนั่นแล ถ้าหากไม่เรียนรู้อะไรบ้างเลยก็คงจะทำอะไรกินไม่ได้ซักเท่าไหร่ สุดท้ายด้วยผลกรรมที่ทำมา (เผอิญว่าไม่ใช่กรรมดี) ตอนใกล้สอบเข้ามหาลัยก็เลยต้องอ่านหนังสือกันเยอะหน่อยล่ะ เพราะความรู้อันน้อยนิดคงเข้าอะไรไม่ได้แหงๆเลย
 
    ช่วงนั้นเล็งๆเอาไว้ว่าจะเข้าวิศวะ ไม่คอมพิวเตอร์ก็เครื่องกลน่ะแหละ แต่ว่าด้วยความชิวแบบเคยชิน ก่อนสอบพื้นฐานวิศวะ ก็ไม่ค่อยได้อ่านอะไรเท่าไหร่เลย คะแนนออกมาก็เลยเน่าไปตามระเบียบ สุดท้ายก็เลยเพิ่งจะสำนึกได้ว่า ควรจะอ่านหนังสือจริงๆจังๆได้แล้ว ช่วงหลังจากนั้นมาผมก็เลยพยายามอ่านมากขึ้น (ถึงจะไม่ค่อยเข้าหัวก็เหอะ)
 
    พอถึงช่วงที่สอบ o-net a-net จริง (บางแห่งอ้างอิงถึงด้วยคำว่า "โอ้เอ้เนต") ช่วงนั้นก็พอจะตื่นเต้น รู้สึกกดดันอยู่บ้าง จำได้ว่าตอนทำข้อสอบตอนนั้นผมออกจากห้องสอบช้ามาก บางอันทำจนแทบจะหมดเวลาเลยด้วยซ้ำ  ทั้งๆที่ปกติเวลาสอบในโรงเรียนไม่ว่าจะวิชาอะไรจะออกมาไม่เกินคนที่ 3 (รีบมาก) พอคะแนนออกมาจริงๆก็รู้สึกว่าคุ้มค่ากับความพยายาม ถึงจะไม่ค่อยดีนักก็เถอะ แต่ก็ยังรู้สึกดี เพราะว่าถ้าก่อนสอบตอนนั้นไม่ได้อ่านเลยก็คงจะอนาจกว่านี้เยอะล่ะนะ
 
    เมื่อก่อนผมไม่เคยพยายามกับเรื่องเรียนเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นเรื่องเล่น หรือเรื่องไร้สาระล่ะก็จะอุตส่าห์มาก ผมเพิ่งเข้าใจตอนนั้นเองว่าความพยายาม แล้วก็ตั้งใจจริงนี่แหละถึงจะทำให้คนเราประสพความสำเร็จได้ หลังจากที่ฟลุ๊คผ่านเข้ามามหาลัยได้ ผมก็เลยสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะพยายามแล้วก็ตั้งใจให้มากขึ้นล่ะนะ จะไม่ให้เหมือนกับตอนที่ใกล้จบม.6 พอจะสอบเข้ามหาลัยแล้วถึงจะมานั่งอ่านหนังสือ เพราะมันก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก ไม่มากไปกว่าการที่เราพยายามมาโดยตลอด 
 
    ช่วงที่มหาลัยเปิดเรียนใหม่ๆ ผมก็รู้สึกว่าผมเรียนมาทางนี้ก็ชอบดี ไม่ผิดหวังที่เลือกเอาไว้ ผมก็รู้สึกว่าตัวเองตั้งใจขึ้นกว่าเดิมมากอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากมาย เอาเป็นว่าเรียนได้แค่ไหนก็แค่นั้นล่ะนะ ขอแค่ตั้งใจเอง มันก็คงจะไม่แย่เท่าไหร่นักหรอก หลังจากจบเทอมแรกมาคะแนนที่ทำเอาไว้ก็ถือว่าโอเคเลย เทอมสองก็เรื่อยๆไปแบบเทอมแรกคะแนนก็ยังคงดีอยู่
 
    จะเรียกว่าดีก็คงได้ล่ะมั้งกับคะแนนที่ได้มา หลังจากนั้นมาพอขึ้นปี 2 ก็เลยเริ่มทำให้รู้สึกกดดันมากขึ้น รู้สึกเหมือนกับว่าอยู่ที่ตรงนี้แล้วถ้าลงไปข้างล่างกว่านี้มันจะดูน่าเกลียด กลายเป็นว่าบางทีก็ดูซีเรียสขึ้น บางทีผมก็เลยอยากจะเป็นเหมือนเมื่อก่อนอยู่บ้าง คือไม่ว่าเรื่องอะไรก็ปล่อยๆมันไปอย่าไปยึดติดหรือสนใจกับมันมากนัก แต่ขณะเดียวกันผมก็อยากที่จะมีแรงจูงใจอะไรบ้างเหมือนกัน พยายามทำอะไรบ้าง ไม่ใช่ปล่อยตัวจนเกินไป สุดท้ายแล้วผมว่าคนเราก็ควรจะทำอะไรให้พอดีนั่นแหละนะ ไม่ซ๊เรียสจนเกิน แล้วก็ไม่ปล่อยปะละเลยจนเกินไปมันถึงจะดี ซึ่งก็ตรงกับพระราชดำรัสเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงล่ะมั้ง (เอามาเกี่ยวไงเนี่ย -*-)
 
    สุดท้ายก็อยากจะฝากบอกว่าคนเราถ้ามีความพยายามซะอย่างอะไรก็สำเร็จได้ทั้งนั้น อย่าหมดความพยายามซะก่อนเท่านั้นเอง แล้วก็ต้องไม่ลืมว่าอย่าไปจริงจังกับอะไรมากเกินไป มันจะซีเรียสเปล่าๆน่อ ขอบคุณสำหรับที่ข้อข้อความไร้สาระ อันแสนยืดยาวมาจนจบครับ 
 
ปล.บทความนี้ไม่ได้มีความตั้งใจที่จะชมเชยความดีตัวเองแต่อย่างใด แค่อยากเล่าให้ฟังถึงประสบการณ์เท่านั้นครับ
ปล2.สรุปว่าที่เกี่ยวกับหัวข้อมีแค่บรรทัดแรกเท่านั้น เหอๆ
ปล3.ดองไปนานยังไม่เลิกเขียนครับ
ปล4. http://remixman.exteen.com โฆษณาหน่อย หุหุ
Categories: Uncategorized
  1. SomeW
    November 13, 2007 at 20:32

     
    *เห็นด้วยๆ ว่าปิดเทอมน้อยมั๊กๆ แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ปิด*
     
    *พี่เตี๊ยเก่งอยุ่แล้ว ไม่ต้องซีเรียสๆ*
     
     
     
     

  2. =HeanG=
    December 3, 2007 at 16:32

    ไงก็อย่าซีเรยสเรื่องเรียนมากแน่ะจ๊ะ  เปงห่วงมากรุมั้ยยิ่งตอนนี้ทำงานหนักด้วย

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: